
تا بحال احتمالا زياد پيش اومده براتون که وارد يه سايت یا وبلاگی بشين و توی يکی از منو های اون که معمولا به اسم Syndicate نام گذاری شده با آيکن های
یا
روبرو شده باشيد و احیانا روش کلیک کردین و با يه صفحهی ظاهرا نا آشنا مثل اين مواجه شدين !
چيزی که الان میخوام درباره اش توضيح بدم همين RSS هست و کاربرد هايی که داره . مخاطبین این مطلب هم کسانی هستن که به هر نحوی وبلاگ یا سایتی دارن و می خوان نوشته ها یا اخبار جدید خودشون رو با سایت ها یا وبلاگ های دیگه به اشتراک بگذارن و یا اینکه از مطالب و نوشته های جدید اون ها در سایت یا وبلاگ خودشون استفاده کنن .
بنابراین این مطلب برای افرادی که صرفا فقط خواننده هستند زياد کابردی نداره .
اگه با اسناد XML تا حدی آشنايی داريد ، با توضيحاتی که الان می نويسم می تونيد کاملا کاربرد RSS و نحوه Formatting اون رو درک کنيد .
RSS نوعی از اسناد XML و مخفف کلمات Rich Site Summary یا به قول دیگهای Really Simple Syndication هستش که برای به اشتراک گذاشتن یا استفاده از عناوين خبر های جديد یا Headlines يک سايت در سایت های ديگه طراحی شده . اولين بار شرکت Netscape در سال ۱۹۹۷ از RSS برای کم کردن ترافيک سايت خودش و نشان دادن خلاصه خبر های جديد سايت در خبر گزاری هايی مثل BBC ، CNET و … استفاده کرد .
گرامر RSS چيزی شبيه يک سند XML هست که از دو قسمت تشکيل شده . اولين قسمت ، اطلاعات يا تگ های ايستایی ( Static ) هستن که بسته به نوع داده هایی که قراره به اشتراک گذاشته بشن فرق می کنه و قسمت بعدی داده های پويا ( Dynamic ) و يا همون مطالب جديد شما هستن که بين اين تگ های ايستا قرار می گيرن .
روی مثال پايين اين دو قسمت رو توضيح می دم :
- <channel>
…
- <item>
<title> چیست و چه کاربردی دارد ؟ RSS</title>
<description>تا بحال احتمالا زياد پيش اومده براتون که وارد يه سايت یا وبلاگی بشين و توی يکی از منو های اون که معمولا به اسم Syndicate نام گذاری شده با اين آيکن رو برو شده باشيد و احیانا روش کلیک کردین و با يه صفحهی ظاهرا نا آشنا مثل اين مواجه شدین .
</description>
<link>http://qom-rayaneh.blogfa.com/comments.aspx?blogid=qom-rayaneh&postid=20۹</link>
</item>
…
</channel>
دو تگ <channel> و </channel> که مثل بقیه تگ های مثال بالا جزء تگ های ایستا محسوب می شن ، در تمام اسناد RSS ورژن 0.92 ثابت هستند و تگ های دیگه که درباره ی قسمت های مختلف یک خبر از سایت شما اطلاعاتی می دن ، بین این دو تگ قرار می گیرن . در این ورژن حداکثر ۱۵ تا از تگ های <item> می تونن وجود داشته باشن که اگه کمی روی مثال بالا دقت کرده باشین هر کدوم از اون ها یک خبر یا مطلب جدید هستن .
پس اگه خيلی ساده بخوايم بگيم ، هر سند RSS می تونه حداکثر ۱۵ تا از خلاصه ی خبر های جديد سايت ما رو در خودش جا بده و بطور مشابه ، سايتی که از خبر های ما می خواد استفاده کنه می تونه با خوندن این فایل RSS ، حداکثر ۱۵ خبر آخر ما رو توی صفحه ی خودش به صورت پویا ( Dynamic ) داشته باشه .
با اين توضيحات فکر می کنم وظیفه ی تگ های ديگهای که تو اين مثال می تونید ببینید ، از روی اسمشون کاملا مشخص هستش . يک نمونهی کامل از يک سند RSS رو که مربوط به صفحه ی اول وبلاگمان هست رو می تونيد اینجا ببينيد و معنی اون رو کاملا درک کنيد .
همونطور که کاملا واضحه، عنوان خبر بين تو تگ <title> و </title> قرار می گيرن ، خلاصه ای از خبر رو بين دو تگ <description> و </description> می تونيد ببينيد ، و در آخر لينک مطلب بين دو تگ <link> و </link> قرار گرفتن .
پس به اين ترتيب ما برای خوندن خبر های جديد سايت های ديگه و قرار دادن اون ها در صفحه ی خودمون ، يک قالب مشخص داريم که می تونيم با نوشتن يک تکه کد ساده با يکی از زبان های Server-Side مثل Perl یا PHP و يا حتی یک زبان Client-Side مثل JavaScript اون ها رو تفکيک کنيم و به راحتی به HTML تبديلشون کنيم .
به عنوان مثال نسخه RSS خبر های جدید سایت یاهو رو می تونید از اين آدرس بخونيد .
متاسفانه توی سايت ها يا وبلاگ های ايرانی هنوز ساختن سند RSS جا نيفتاده و همه گير نشده .
برای ساخت RSS برای سایت یا وبلاگ خود می توانید به این سایت مراجعه کنید .