تبليغاتX
.:ecQom:.
با چنين صورت كه از معني پر است
                                           سخت بي ‌معني بود صورتگري ...
سيف فرغاني

تصور كنيد كه در خيال ‌پردازي و ملغمه ‌اي از سنت و تجدد ، براي هر يك از شكلك‌ هاي ياهو يا همان Emoticons شعري متصور شد ! براي هر شكلك يك بيت آورده شده است . ببينيم چه مطايبه ‌اي از كار در مي ‌آيد :
 
----------------

ز جان شيرين‌تري اي چشمه‌ ي نوش
سزد گر گيرمت چون جان در آغوش

نظامي 
 
----------------

لبخند معاوضه كن با جان شهريار
تا من به شوق اين دهم و آن ستانمت

شهريار 
 
----------------

چگونه شاد شود اندرون غمگينم ؟
به اختيار كه از اختيار بيرون است
 
حافظ 
 
----------------

به چشمك اين همه مژگان به هم مزن يارا !
كه اين دو فتنه به هم مي ‌زنند دنيا را

شهريار 
 
----------------

گاهي به نوشخند لبت را اشاره كن
ما را به هيچ صاحب عمر دوباره كن

فروغي بسطامي 
 
----------------

خيال حوصله بحر مي‌پزد هيهات
چه ‌هاست در سر اين قطره محال ‌انديش

حافظ 
 
----------------

عجب عجب كه برون آمدي به پرسش من
ببين ببين كه چه بي‌ طاقتم ز شيدايي

مولانا 
 
----------------

آرامِ دل غمگين ، جز دوست كسي مگزين
في ‌الجمله همه او بين ، زيرا همه او ديدم

فخرالدين عراقي 
 
----------------

منم شرمنده زين ياري كه كردي
همين باشد وفاداري كه كردي

وحشي بافقي 
 
----------------

بده يك بوسه تا ده واستاني
از اين به چون بود بازارگاني !؟

نظامي 
 
----------------

ما را همين بس است كه داريم درد عشق
مقصود ما ز وصل تو بوس و كنار نيست

عبيد زاكاني 
 
----------------

چندين شكستِ كارِ منِ دل شكسته چيست ؟
اي هرزه‌ گرد مگر نيست كار دگرت ؟

وحشي بافقي 
 
----------------

مرا هجران گسست از هم ، رگ و بند
مرا شمشير زد گيتي ، تو را مشت

پروين اعتصامي 
 
----------------

گفتي تو نه گوشي (  ! ) كه سخن گويمت از عشق
اي نادره گفتار كجا گوش‌تر از من ؟

شهريار 
 
----------------

آخر الامر گل كوزه‌ گران خواهي شد
حاليا فكر سبو كن كه پر از باده كني

حافظ
----------------

جمالش كرد حيرانم ، چه ماه است آن نمي ‌دانم
كه چشم از كشف ماهيت ، نمي‌ بندد تأمل را

اوحدي مراغه‌اي
----------------

كي توان حق گفت جز زير لحاف
با تو اي خشم ‌آور آتش ‌سجاف !

مولانا
----------------

دريا و كوه در ره و من خسته و ضعيف
اي خضر پي ‌خجسته مدد كن به همتم

حافظ
----------------

در راه عشق وسوسه‌ ي اهرمن بسي است
پيش آي گوش دل به پيام سروش كن

حافظ
----------------

خواهم از گريه دهم خانه به سيلاب امشب
دوستان را خبر از چشم پر آبم مكنيد

محتشم كاشاني
----------------

مي مي‌ كشيم و خنده‌ ي مستانه مي ‌زنيم
با اين دو روزه‌ ي عمر چه ‌ها مي‌ كنيم ما

صائب تبريزي
----------------

به حال سعدي بيچاره قهقهه چه زني
كه چاره در غم تو ، هاي هاي مي ‌داند

سعدي
----------------

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود
زنهار از اين بيابان وين راه بي ‌نهايت

حافظ
----------------

تو را زين پس جز فرشته نخوانم
ازيرا كه تو آدمي را نماني !

فرخي سيستاني
----------------

آن دگر گفت اي گروه زر پرست
جمله خاصيت مرا چشم اندرست

مولانا
----------------

مكن از خواب بيدارم خدا را
كه دارم خلوتي خوش با خيالش

حافظ
----------------

خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوست
خون خورم بي ‌چشم مستت گر شرابم آرزوست

اهلي شيرازي
----------------

چون نمايد به تو اين دولت روي
رو در آن آر و به كس هيچ مگوي

جامي
----------------

نمي‌دانم كه دردم را سبب چيست ؟
همي دانم كه درمانم تويي بس

اوحدي مراغه‌اي
----------------

گر بدي گفت حسودي و رفيقي رنجيد
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نكنيم

حافظ
----------------

ما شبي دست برآريم و دعايي بكنيم
غم هجران تو را چاره ز جايي بكنيم

حافظ
----------------

آه از راه محبت كه چه بي‌پايان است
با دو منزل كه يكي وصل و يكي هجران است

صيدي
----------------

مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بيکاري
عجب كاري براي مردم بيكار پيدا شد !

صائب تبريزي
----------------

رو مسخرگي پيشه كن و مطربي آموز
تا داد خود از كهتر و مهتر بستاني

انوري
----------------

گر به خشم است و گر به عين رضا
نگهي باز كن كه منتظريم

سعدي
----------------

من مريض درد عصيانم كه درمانم تويي
دردمند اين ‌چنين محتاج درمان شماست !

محتشم كاشاني
----------------

من چون نزنم دست كه پابند مني
چون پاي نكوبم كه توئي دست ‌زنان

مولانا
----------------

حباب‌ وار بر اندازم از روي نشاط كلاه
اگر ز روي تو عكسي به جام ما افتد

حافظ
----------------

مرا كه سِحر سخن در جهان همه رفته است
ز سِحر چشم تو بيچاره مانده‌ ام مسحور

سعدي
----------------

اين بدان گفتم كه تا هر بي ‌فروغ
كم زند در عشق ما لاف دروغ

عطار
----------------

مجلس تمام گشت و به پايان رسيد عمر
ما همچنان در اول وصف تو مانده‌ ايم

حافظ
----------------

اي غايب از نظر به خدا مي‌ سپارمت
جانم بسوختي و به دل دوست دارمت

حافظ

----------------
اين هم آخري :
 

اتل متل توتوله
گاو حسن چه جوره !

نوشته شده توسط مدیریت در چهارشنبه 1384/11/05 |